Na een heftige ruzie met zijn grootmoeder Grace ontving Mike na haar dood alleen een Bijbel met een kort briefje. Verbitterd en teleurgesteld gooide hij het in zijn kast en keek er nooit meer naar.
Jaren later, terwijl hij wanhopig probeerde de stijgende doktersrekeningen van zijn moeder te betalen, stuitte hij op het vergeten boek en ontdekte een verrassende verrassing erin.
“Ongelooflijk,” mompelde Mike, terwijl hij naar de laatste rekening van zijn moeder keek en ongelovig zijn laptop dichtklapte.
De medische kosten waren gigantisch geworden en zelfs met een verzekering kwamen er enorme bedragen binnen.
De spaargelden raakten langzaam op en de last deed hem aan Grace denken.
Hij nam het haar vaak kwalijk dat ze al haar bezittingen – vooral het grote huis – aan de kerk had nagelaten, nadat ze ruzie hadden gekregen over zijn kerkbezoek.
lees verder op de volgende paginaZe hadden een hechte band, vooral nadat zijn vader was overleden. Het was voor hem een klap dat ze hem alleen een Bijbel en een briefje had nagelaten met de tekst: ‘Open dit als het moeilijk wordt.’ »
Toen hij daaraan dacht, zuchtte hij. Misschien was het eindelijk tijd om eens naar binnen te kijken, vooral in deze moeilijke situatie.
Hij opende zijn kast, vond de stoffige Bijbel, droeg hem naar zijn bureau en sloeg langzaam de eerste pagina open, terwijl hij de woorden hardop las: « Open hem als het moeilijk wordt… Jij gekke oude vrouw. » Ik hield van je, maar je was zo gemeen. »
Maar toen hij de pagina’s omsloeg, zag hij iets erin: tweehonderd dollarbiljetten. Nieuwsgierig sloeg hij de pagina’s nog eens om en zag dat er op elke pagina nog meer kaartjes stonden.
Ontroerd en geschokt spreidde hij de hele verzameling uit op zijn bed en realiseerde zich dat er duizenden dollars in verborgen zaten.
Er kwamen tranen in zijn ogen. “Oh, oma,” fluisterde hij, vol spijt. “Het spijt me zo. BEDANKT. »
Grace was een toegewijd gelovige en had hem in het geloof opgevoed, hoewel hij er in zijn jeugd van was afgedwaald.
Ze moedigde hem altijd aan om met haar naar de kerk te gaan, wat hij als jongere als beklemmend ervoer. Hun laatste gesprek was bitter geweest, toen ze erop stond dat hij op zondag zou komen, maar hij weigerde.
Nu hij terugkeek op zijn onuitgesproken boodschap en zijn offer, voelde hij een diepe dankbaarheid.
Met het geld bezocht hij zijn moeder, Kaila, in het ziekenhuis en vertelde haar over Grace’s verborgen gave.
Lachend zei Kaila: « Dat is zo typerend voor haar! » Grace had haar eigenaardigheden, maar ze was wijs. Het spijt me dat je het allemaal moet gebruiken voor mijn behandeling. »
« Nee, mam, » antwoordde Mike terwijl hij haar hand pakte. “Het is voor jou. Oma wilde dit. »
Naarmate de gezondheid van Kaila verbeterde, gingen ze samen naar de kerk. Niet omdat Mike zo religieus was als Grace, maar om haar nagedachtenis te eren en dankbaarheid te uiten.
Soms fluisterde hij iets tegen haar in haar gedachten, waarin hij haar vroeg zijn groeten over te brengen aan de hogere macht die over hen waakte.
lees verder op de volgende paginaLessen uit dit verhaal
– Erfenis is geen recht. Mike had geen recht op het geld van Grace en leerde haar attente, maar moeilijke, geschenk waarderen.
– Geloof is persoonlijk. Grace’s aandringen om naar de kerk te gaan, weerhield hem er in eerste instantie van, maar door haar verborgen gebaar vond Mike op zijn eigen manier zijn geloof weer terug.
Deel dit verhaal met je vrienden – misschien fleurt het hun dag op en herinnert het hen aan de kracht van geloof, liefde en tweede kansen.
