Wie heeft er nog nooit een muntje, een sleutel of een metrokaartje in het bekende zakje van zijn spijkerbroek gestopt? Het is aanwezig op bijna alle modellen en intrigeert al tientallen jaren. Toch kennen maar weinig mensen de werkelijke oorsprong ervan. Het werd in de 19e eeuw voor een heel specifiek doel ontwikkeld en heeft de eeuwen overleefd, ondanks de veranderingen in onze levensstijl. Waar werd het nu eigenlijk voor gebruikt?
Een zakje ontworpen voor een vergeten accessoire
Laten we teruggaan naar 1873, het jaar dat Levi Strauss en Jacob Davis patenteerden op de eerste moderne spijkerbroek. In die tijd was het zakhorloge een van de onmisbare accessoires voor mannen. Het werd zorgvuldig bewaard in een klein metalen doosje. In plaats van het in een grotere zak te stoppen, waar het risico op beschadiging bestond, voegden de kleermakers een speciaal ontworpen klein zakje toe om het te beschermen.
Een overblijfsel uit het verleden dat de tand des tijds doorstaat
Met de komst van polshorloges en later mobiele telefoons verdween het zakhorloge geleidelijk . En toch bleef dit kleine zakje bestaan. Waarvoor? Enerzijds om het originele ontwerp van de jeans te behouden, een belangrijk element van Levi’s identiteit . Anderzijds omdat het praktisch blijkt te zijn voor het opbergen van kleine alledaagse voorwerpen .
Een evolutie getekend door de geschiedenis
Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest de productie van jeans worden aangepast aan de materiaalbeperkingen . Om metaal te besparen werden de klinknagels die de hoeken van dit zakje verstevigden tijdelijk verwijderd . Na de oorlog werden ze echter weer teruggeplaatst. Ook vandaag de dag zijn deze beroemde klinknagels onderdeel van het DNA van Levi’s jeans en getuigen van een eeuwenoud erfgoed .
Een detail dat iconisch is geworden
