Met optische illusietests kunnen we aantonen dat we kunnen detecteren wat er achter een afbeelding schuilgaat. Dat is echter niet altijd even eenvoudig. Een optische illusie is in feite een mechanisme dat het visuele systeem misleidt en kan leiden tot een verkeerde perceptie van de werkelijkheid.
Illusie is het resultaat van slecht redeneren in het visuele systeem, dat van het oog naar de hersenen gaat. Zo kan men door een foutieve analyse een object waarnemen dat op de afbeelding niet aanwezig is, of zelfs een object over het hoofd zien dat al aanwezig is. Onze ogen en hersenen worden dus op de proef gesteld. Maar kunnen we ook verder zien dan we werkelijk willen zien?
Om daarachter te komen, kunt u uw ware observatievermogen op de proef stellen. Op deze afbeelding zijn de zichtbare dieren te zien, maar ook andere dieren die verborgen zijn en gevonden moeten worden.Het is belangrijk om te weten dat alleen mensen met een IQ boven de 120 deze puzzel konden oplossen.
Op deze afbeelding zijn 5 dieren te zien: een olifant, een ezel, een hond, een kat en een muis. En toch zijn het er 13. Kun jij ze vinden?
Probeer het opnieuw voordat u naar beneden scrolt om de oplossing te zien.
Hier is de oplossing.
Dieren
Behoort u tot degenen met een IQ van 120? Heb je de verstopte dieren gemakkelijk gevonden?
Zo ja, goed gedaan.
De verwerking van visuele informatie door de hersenen
De manier waarop mensen beelden waarnemen, verschilt van persoon tot persoon, ook al hebben ze allemaal dezelfde organisatie op ooghoogte. Verschillende hersenen interpreteren de zenuwboodschap die ontstaat door het zien van een beeld dus niet op dezelfde manier.
Hoe wordt visuele informatie verwerkt?
Visuele waarneming is ongetwijfeld belangrijk in het dagelijks leven, omdat het ons in staat stelt de betekenis van wat we waarnemen te verwerken en te begrijpen, op basis van de informatie die via ons zicht naar ons wordt verzonden.Uit psychologische onderzoeken is gebleken dat sommige mensen visuele informatie op verschillende manieren waarnemen.
Volgens psycholoog Richard Gregory is visuele waarneming gekoppeld aan conceptuele verwerking, die ontstaat wanneer we onze waarneming door middel van een overzicht uiteenzetten. We interpreteren dus wat we zien op basis van onze verwachtingen, kennis en eerdere ervaringen. Eén van de experimenten die deze psycholoog uitvoerde, is het experiment met het holle masker.
Hij laat door de rotatie van een masker zien hoe het holle oppervlak van een masker naar voren kan lijken te komen, afhankelijk van onze behoefte om te visualiseren. Dit gebeurt doordat we onbewust het holle gezicht weer in een normaal gezicht omvormen.
Daarnaast voerden twee psychologen, Thomas Sanocki en Noah Sulman, een ander experiment uit over kleurrelaties om de invloed van kleur op het kortetermijngeheugen te beoordelen. Uit dit experiment bleek dat sommige kleuren als harmonieus en aangenaam worden ervaren, terwijl andere worden geassocieerd met chaos en durf.
Op basis van dit onderzoek konden Sanoki en Sulman aantonen dat we patronen met aangename en harmonieuze kleuren beter onthouden en dat we afbeeldingen met minder dan twee kleuren beter onthouden.
Uit een experiment van Kevin Larson en Rosalind Picard is daarentegen gebleken dat typografie waarschijnlijk invloed heeft op onze stemming en ons vermogen om problemen op te lossen. Bijvoorbeeld, het lezen van twee artikelen, waarvan de ene een slecht geschreven versie had en de andere een goed geschreven versie, resulteerde in een grotere betrokkenheid bij de groep die het artikel met de goede typografie had gelezen.
