In het gezellige hoekje op zolder van uw oma, begraven tussen haar traditionele naaimachines, ligt een kleine verzameling metalen relikwieën die ons terugvoeren naar een tijd waarin nauwkeurig werk en gepassioneerde innovatie hoogtij vierden. Dit zijn niets anders dan de spoelen met draad, die we steeds vaker in huizen tegenkomen, net zoals mobiele telefoons dat tegenwoordig steeds vaker doen.
Het is 1970 en deze onopvallende klosjes zijn meer dan alleen de onderdelen van een naaimachine; Ze zijn symbolen van zelfredzaamheid en het vermogen om de creatieve kant te uiten. Elke spoel, met zijn kleine perforaties en kern van gaatjes, is zorgvuldig gemaakt om stevig omwikkeld te worden met garen, klaar om in een naaimachine te worden geplaatst, wat het absolute hoogtepunt is van zelfgemaakte creaties.
Het was niet alleen een hobby die je in je vrije tijd beoefende; Het was eerder een essentiële vaardigheid die van generatie op generatie werd doorgegeven. Het was niet alleen een kunstwerk dat ons lichaam en onze huizen mooier maakte, het gaf platte stoffen ook een driedimensionaal leven. Deze ogenschijnlijk kleine klosjes speelden een belangrijke rol bij de productie van kleding die de tand des tijds kon doorstaan. Ze werden zelfs erfstukken in huizen in een tijdperk vóór het tijdperk van fast fashion en massaproductie.Deze onopvallende voorwerpen, die tegenwoordig als relikwieën uit de oudheid worden beschouwd en nauwelijks nog in aanmerking worden genomen, vormden ooit de pijlers waaromheen een vereerd ritueel werd opgebouwd. Van trouwjurken
