Tussen de flitsen en glamour van het filmfestival van Cannes boeide een elegant silhouet alle ogen. Gedrapeerd in een lichtblauwe jurk met indirecte lijnen maakte prinses Diana een blijvende indruk. Maar achter dit sprookjesachtige beeld zat een veel persoonlijkere boodschap, gegraveerd in de keuze van haar outfit. Een stil eerbetoon aan een andere prinses, die ook het leven had geleerd onder het gewicht van het protocol.
Een symbool dat verder gaat dan mode
Wanneer Diana de trappen afdaalt aan de arm van prins Charles, groet de wereld haar elegantie. Maar deze jurk van Catherine Walker, haar vertrouwde ontwerper, had een diepere betekenis. Het was een eerbetoon aan een vrouw die Diana bewonderde: Grace Kelly, de prinses van Monaco werd.
Tien jaar eerder was Grace op tragische wijze om het leven gekomen bij een auto-ongeluk. Een lot dat Diana tien jaar later zou delen. Tussen deze twee figuren lijkt een discrete link te zijn gevormd, en deze jurk was daar het symbool van.Inspiratie uit de bioscoop
De ijsblauwe tint van de jurk is niet gekozen. Het denken aan die van Grace Kelly in To Catch a Thief, een film opgenomen in de Franse Rivièra. Deze kleur, door Hitchcock gekozen voor een raadselachtige schoonheid te voorkomen, gaf Diana een aura van sereniteit vermengd met melancholie.
Deze cinematografische knipoog, discreet en afzonderlijk bleef, elektrische onopgemerkt, maar voor oplettende waarnemers was de verwijzing duidelijk. Met deze jurk bracht Diana een ode aan de vrouw die, lang voor haar, de schijnwerpers van Hollywood hadden ingeruild voor de beperkingen van het protocol.
Een samenkomst die zijn stempel heeft gedrukt op de hoofden van de mensen
Deze band was niet alleen bewonderend. Het is geworteld in een moment van wezenlijke intimiteit. In 1981, toen Diana nog geen 19-jarige verloofde was, ontmoette Grace Kelly op een gala in Londen. Overweldigd door stress verlaat Diana in tranen de kamer. Het is Grace, die al bekend is met de eisen van de rol, die haar troosten met eenvoudige maar nauwkeurige woorden. Een gebaar van zusterschap, discreet maar opvallend.
Deze herinnering zal diep gegrift blijven. Wanneer Diana in de voetsporen van Cannes optreedt, denkt ze ook aan deze discrete omhelzing, dit oogluikend toestaan dat de pracht en praal wordt geboren.
Een discrete, maar duurzame erfenis
Diana deze jurk opnieuw in 1989 voor een optreden van Miss Saigon. Vervolgens, kort voor haar dood, noem ze het op in de liefdadigheidsverkoop van Christie’s. Het kledingstuk werd verkocht voor meer dan $ 70.000, voordat het in 2013 opnieuw verscheen en voor meer dan $ 130.000 werd verkocht.
In 2017 werd de jurk omvangrijk in Kensington Palace, als onderdeel van een eerbetoon ter gelegenheid van de 20e verjaardag van Diana’s dood. Ze is meer dan alleen een kledingstuk, ze wordt de stille getuige van een emotie, een moment, een band tussen twee vrouwen die in alles tegenover elkaar stonden, namelijk in het essentieel: gratie, eenzaamheid en het zoeken naar begrip.
Soms is een jurk genoeg om te zeggen wat woorden niet kunnen.
