Cyberpesten is een moderne plaag waar dagelijks duizenden mensen mee te maken krijgen. Achter het scherm denken sommige mensen dat ze kunnen doen wat ze willen en maken misbruik van hun anonimiteit om aan te vallen, te kleineren en te vernederen. Maar wat doe je als je voortdurend kritiek krijgt op je uiterlijk? Zwijgen? Om je te verstoppen? Melissa Blake heeft voor een heel andere aanpak gekozen: veerkracht en zelfbevestiging.
Een ongerechtvaardigde uitbarsting van haat
Schrijfster en activiste Melissa Blake weet als geen ander hoe oordelen op basis van uiterlijk tot stand kunnen komen. Ze leed aan het Freeman-Sheldon-syndroom , een zeldzame genetische stoornis die de gelaatstrekken en de mobiliteit beïnvloedt, waardoor ze als kind voortdurend werd aangestaard. Toch duurde het tot 2019, nadat ze een artikel voor CNN publiceerde , voordat ze zich ten volle realiseerde hoe groot de online wreedheid is .
Het begon allemaal toen een YouTuber een foto van Melissa deelde, wat een stortvloed aan haatdragende opmerkingen veroorzaakte . Sommigen noemden haar ’te lelijk’ om online te verschijnen, anderen gingen zelfs zo ver dat ze van de sociale media verbannen zou moeten worden . Onnodige en heftige beledigingen die haar het zwijgen hadden kunnen opleggen.
Een moedig antwoord
Maar in plaats van zich erdoor te laten ontmoedigen, besloot Melissa om moedig te reageren. Op Twitter plaatste ze drie selfies met daarbij een ironische boodschap:
Tijdens de laatste golf van trollgate kreeg ik te horen dat ik een verbod moest krijgen om foto’s van mezelf te plaatsen, omdat ik te lelijk ben. Dus ik wil die gelegenheid graag herdenken met deze drie selfies…
Dit eenvoudige maar krachtige gebaar vond meteen weerklank bij internetgebruikers. Aangemoedigd door de steun die ze kreeg, besloot ze nog een stap verder te gaan: een jaar lang plaatste ze elke dag een selfie .Een sneeuwbalbeweging van positiviteit
Melissa Blake bewijst met dit initiatief niet alleen dat ze zich niet het zwijgen laat opleggen. Zij toonde ook aan dat schoonheid niet beperkt is tot de normen die de maatschappij oplegt . Resultaat ? Haar Instagram- account groeide van 7.500 naar ruim 100.000 volgers en haar boodschap werd via talloze media verspreid.
Naast foto’s vertelt Melissa ook over handicaps en hoe de maatschappij mensen met een handicap bekijkt. Voor haar zijn deze selfies veel meer dan een reactie op trolls:
“Elke foto is een ode aan wie ik ben. Dit is mijn manier om de controle terug te nemen en te laten zien dat een handicap geen leven definieert. We zijn geen last, we hebben een vol en vervullend leven.”
Een levensles voor iedereen
Het verhaal van Melissa Blake is een les in moed en zelfacceptatie. In een wereld waarin sociale media vaak een broedplaats zijn voor onnodige gemeenheid, herinnert ze ons eraan dat we de macht hebben om ons eigen imago opnieuw te definiëren. Zijn boodschap is duidelijk: niemand mag gereduceerd worden tot zijn uiterlijk.
