De werking van deze systemen spreekt boekdelen over de sociale dynamiek van die tijd. Ze onderstreepten de scheiding tussen de bedienden en de dienenden, een stille maar alomtegenwoordige herinnering aan de strikte hiërarchie die het leven in deze huizen beheerste. Toch benadrukken ze ook de vindingrijkheid die werd toegepast op alledaagse problemen, waarbij vorm en functie werden gecombineerd op een manier die sindsdien een kenmerk is geworden van de ontwerpfilosofie.
Tegenwoordig dient het oude bediende-oproepmechanisme als een venster naar het verleden, dat inzicht biedt in het dagelijks leven en de sociale structuren van historische huishoudens. Omdat deze systemen worden bewaard in musea of intact blijven in oudere huizen die nu zijn gerenoveerd voor modern gebruik, blijven ze historici, architecten en het grote publiek fascineren. Ze herinneren ons aan de complexiteit van menselijke vindingrijkheid en de voortdurend evoluerende aard van technologie, omdat deze in menselijke behoeften voorziet, terwijl ze tegelijkertijd een aangrijpende blik bieden op het sociale weefsel van eerdere eeuwen.
