Stel je een onbekende ziekte voor die zonder waarschuwing toeslaat, ernstige symptomen veroorzaakt en binnen 48 uur tot de dood leidt. Dit is de realiteit waarmee inwoners van bepaalde regio’s in de Democratische Republiek Congo (DRC) sinds begin 2025 te maken hebben. Een nog steeds onverklaarbare epidemie baart de gezondheidsautoriteiten en de bevolking zorgen.
De eerste tekenen van een onzichtbare dreiging
Op 21 januari 2025 werden in het afgelegen dorp Boloko drie kinderen jonger dan vijf jaar ernstig ziek nadat ze een dode vleermuis hadden gegeten. Binnen twee dagen bezweken ze aan een hevige bloederige koorts, gekenmerkt door braken en inwendige bloedingen. Deze tragedie markeert het begin van een reeks soortgelijke gevallen in de regio.
Een snelle en dodelijke verspreiding
Binnen enkele weken verspreidde de epidemie zich naar andere dorpen, waaronder Bomate. Meer dan 400 mensen werden getroffen en er vielen meer dan 50 doden. Patiënten krijgen last van hoge koorts, braken, diarree, spier- en gewrichtspijn en inwendige bloedingen. De snelle voortgang van de ziekte, waarbij sterfgevallen vaak binnen 48 uur optreden, baart zorgprofessionals zorgen.Een raadsel voor de wetenschappelijke gemeenschap
Ondanks uitgebreide analyses zijn bekende hemorragische koortsvirussen, zoals Ebola en Marburg, uitgesloten. Bij sommige patiënten werd malaria vastgesteld, maar deze ziekte kan zulke plotselinge bloedingen niet verklaren. Deze situatie zorgt ervoor dat wetenschappers zich afvragen wat de oorsprong is van deze mysterieuze infectie.
Zoönosen in kwestie
In sommige gebieden van de DRC is het gebruikelijk om wilde dieren, zoals vleermuizen, te eten. Deze praktijken vergroten het risico op overdracht van ziektes van dieren op mensen, ook wel zoönosen genoemd. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wijst erop dat het aantal epidemieën in Afrika de afgelopen tien jaar met ruim 60% is toegenomen. Dit onderstreept de noodzaak van beter toezicht op deze interacties.
Een dringende reactie van de gezondheidsautoriteiten
Gezien deze gezondheidscrisis hebben de Congolese autoriteiten, in samenwerking met de WHO , medische teams ingezet om ter plaatse onderzoek te doen, patiënten te verzorgen en de verspreiding van de ziekte tegen te gaan. Biologische monsters werden naar het Nationaal Instituut voor Biomedisch Onderzoek in Kinshasa gestuurd voor verdere analyse, in de hoop de verantwoordelijke ziekteverwekker te kunnen identificeren.
De uitdagingen van een effectieve respons
De geografische isolatie van de getroffen dorpen, in combinatie met de beperkte gezondheidsinfrastructuur , bemoeilijkt de hulpverlening. Bovendien belemmert het wantrouwen ten aanzien van de gezondheidsautoriteiten in sommige gemeenschappen de uitvoering van controlemaatregelen. Het verbeteren van de communicatie en het bewustzijn onder de lokale bevolking is essentieel om een betere samenwerking te garanderen.
Verscherpte bewaking om toekomstige epidemieën te voorkomen
Deze crisis onderstreept het belang van strenge epidemiologische monitoring en effectieve voorbereiding op noodsituaties op gezondheidsgebied. De internationale gemeenschap moet de inspanningen van de DRC steunen om het gezondheidssysteem te versterken, medisch personeel op te leiden en de bevolking bewust te maken van de risico’s die gepaard gaan met het consumeren van wilde dieren.
