De zonde van crematie

par

Als u op enig moment in uw leven hebt nagedacht over wat u met uw lichaam wilt doen na uw dood en u heeft overwogen om uw lichaam te laten cremeren, dan is het goed om alle informatie te hebben. ADVERTENTIE Ook al is dit onderwerp schokkend, het is iets waar we op een gegeven … Lire plus

Mijn verloofde Dave en ik planden alles zelf voor onze bruiloft en weigerden geld van zijn rijke ouders. Toen ik zei dat ik mijn eigen bruidstaart zou bakken, spotte mijn schoonmoeder met me. Maar op de grote dag nam ze er in het bijzijn van iedereen de eer voor op. Ze stal mijn aandacht… maar karma was alweer aan het opkomen. ADVERTENTIE Mijn schoonmoeder, Christine, heeft nog nooit een dag in haar leven gewerkt en dat merk ik op manieren die me doen gruwelen. Ik ontmoette haar drie jaar geleden voor het eerst en ze beoordeelde me alsof ik een twijfelachtige aankoop was. “Dus jij werkt in… de klantenservice?” vroeg ze, waardoor het leek alsof ik voor mijn werk toiletten schoonmaakte. ADVERTENTIE “Ik ben marketingcoördinator”, corrigeerde ik zachtjes. “Wat lief. Ik denk dat iemand die klusjes toch moet klaren.” Dave kneep in mijn hand en bood in stilte zijn excuses aan voor het gedrag van zijn moeder. Hij hield me die avond stevig vast en fluisterde: “Ik vind het geweldig dat je hard werkt en geeft om dingen die ertoe doen.” ADVERTENTIE Dat was het moment waarop ik wist dat ik ooit met hem zou trouwen. ADVERTENTIE Drie maanden voor onze bruiloft ging Daves bedrijf inkrimpen, waardoor hij zijn baan verloor. We waren al druk bezig om elke cent uit te geven voor de bruiloft, vastbesloten om ons huwelijk niet met schulden te beginnen. “We zouden het aan mijn ouders kunnen vragen”, stelde Dave voor. “Echt?? Denk nog eens na!” Hij zuchtte: “Nee hoor! Mam zou de komende tien jaar de baas over ons spelen.” “Dan bezuinigen we. We zorgen dat het werkt.” “Ja, we doen het op onze manier. Geen schulden, geen schuldgevoelens, geen voorwaarden.” “En geen leningen van je moeder!” Hij lachte. “Vooral geen leningen van haar!” Toen verzachtten zijn ogen een beetje. “Daarom hou ik van je, Alice. Je kiest nooit de makkelijkste weg.” Alleen ter illustratie Die avond kreeg ik een idee: “Ik bak onze bruidstaart zelf.” Dave steunde op één elleboog. “Weet je het zeker? Dat is een hoop druk.” “Ik bak al sinds mijn tiende!” herinnerde ik hem eraan. “Weet je nog die koekjes die ik op de universiteit verkocht? Mensen waren er dol op.” Hij glimlachte. “Dat hebben ze gedaan. En ik waardeer het dat je het überhaupt hebt overwogen.” “Dan is het besloten,” zei ik, met een vlaag van opwinding. “Ik maak onze bruidstaart.” De volgende zondag aten we in het grote huis van Daves ouders. Jim, Daves vader, was hartelijk, maar afstandelijk en volledig opgegaan in zijn zakenimperium. Maar Christine kon niet genegeerd worden. “We hebben het menu met de cateraar afgerond,” zei ik tijdens het dessert, in een poging hen bij de planning te betrekken. “En ik heb besloten de bruidstaart zelf te bakken.” Ze lachte. “Oh, lieverd! Nee. Dat meen je toch niet.” Alleen ter illustratie “Dat ben ik,” zei ik, terwijl ik mijn schouders rechtte. “Ik ben al weken recepten aan het testen.” Christine wisselde een blik uit met Jim. “Je bakt je eigen bruidstaart? Wat is dit, een picknick in het park?” “Mam, Alice is een geweldige bakker.” “Nou,” zei Christine, terwijl ze haar lippen met haar servet depte, “ik denk dat als je opgroeit… en minder fortuinlijk bent, het moeilijk is om die mentaliteit los te laten.” “We doen dit op onze manier,” zei Dave vastberaden. “Zonder schulden te maken.” Christine zuchtte dramatisch. “Laat me dan tenminste Jacques bellen. Hij doet alle chique bruiloften in de stad. Beschouw het maar als mijn geschenk.” “We nemen geen geld van je aan, mam. Niet voor de taart… nergens voor.” Toen we naar ons appartementencomplex liepen, keek Dave me aan. “Je gaat de mooiste taart maken die iemand ooit heeft gezien, Alice. En hij zal lekkerder smaken dan alles wat Jacques ooit zou kunnen maken.” Ik boog me naar hem toe en kuste hem. Ik proefde de belofte van onze gezamenlijke toekomst. De weken voor de bruiloft oefende ik met spuittechnieken tot mijn handen verkrampten. Ik bakte testtaarten en onderwierp onze vrienden aan smaaktesten. Ik bekeek talloze tutorials over de structuur van gelaagde taarten. De avond voor de bruiloft stelde ik de taart samen in de keuken van de trouwlocatie. Drie perfecte lagen: vanillebonen met frambozenvulling, bedekt met Zwitserse meringuebotercrème en een waterval van bloemen aan één kant. Ik deed een stapje terug en kon nauwelijks geloven dat ik, Alice, die als kind haar moeder hielp met het knippen van kortingsbonnen, iets zo moois had gecreëerd. Alleen ter illustratie “Je hebt jezelf overtroffen!” fluisterde de locatiemanager met grote ogen. “Dit lijkt wel uit een chique bakkerij in het centrum te komen.” Trots welde op in mijn borst. “Dank je wel. Het was een werk van liefde.” De ochtend van de bruiloft brak helder en perfect aan. “Klaar om mijn vrouw te worden?”, vroeg Dave, terwijl hij zijn stropdas recht trok. “Meer dan klaar!” antwoordde ik, terwijl ik mijn eenvoudige maar elegante jurk gladstreek. We hadden hem gevonden in een consignatiewinkel en met een paar aanpassingen zat hij alsof hij speciaal voor mij gemaakt was. Alleen ter illustratie De ceremonie was alles waar ik van had gedroomd: intiem, betekenisvol, met alleen onze naaste familie en vrienden. Toen Dave zijn geloften uitsprak, brak zijn stem van emotie, en ik gaf niets om mooie decoraties of dure bloemen. Het enige wat telde, waren wij… die elkaar voor altijd beloofden. Tijdens de receptie hield ik mijn adem in toen de taart naar buiten werd gereden. Een collectieve zucht steeg op bij de gasten, gevolgd door waarderend gemompel: “Heb je de taart gezien?” “Het is prachtig!” “Wie heeft dit gemaakt?” “Wauw!” Dave’s nicht Emma vond me bij de bar. “Alice, de taart is prachtig! Welke bakkerij heb je bezocht?” “Alice heeft het zelf gemaakt,” zei Dave met een warme, trotse stem. Emma’s mond viel open. “Je maakt een grapje! Het is absoluut professionele kwaliteit!” Gedurende het diner bleven gasten langskomen om complimenten te geven over de taart. Daves beste vriend Mark had er drie stukken van. Zijn tante zei dat het de lekkerste taart was die ze ooit had geproefd. Zelfs de fotograaf maakte speciale foto’s voor zijn portfolio. Ik zweefde op een roze wolk… totdat Christine de microfoon pakte. “Ik wil graag een paar woorden zeggen over de prachtige taart waar iedereen zo lyrisch over is,” begon ze, haar stem klonk duidelijk door de ontvangstzaal. Dave en ik wisselden een blik uit. Dit stond niet op het programma. “Natuurlijk moest ik ingrijpen en de taart maken!” vervolgde Christine met een sensuele lach. “Ik bedoel, met alles wat er gaande was, kon ik mijn zoon op zijn grote dag toch geen smakeloos dessert gunnen!” Mijn vork stopte halverwege mijn mond. De hap cake die ik wilde nemen, smaakte plotseling naar as. Ik kwam half overeind, de woorden brandden op mijn tong, maar Dave raakte zachtjes mijn arm aan terwijl we drie gasten naar Christine zagen lopen. “Laat haar maar liegen,” fluisterde hij, zijn ogen glinsterden met iets wat ik niet helemaal kon lezen. “Ze krijgt er straks spijt van.” “Maar-” “Geloof me. Sommige dingen komen vanzelf.” Met tegenzin liet ik me achterovervallen op de bank en keek toe hoe Christine genoot van het applaus en de complimenten voor mijn creatie met geoefende gratie in ontvangst nam. De rest van de receptie verliep in een waas van geforceerde glimlachen en beleefde gesprekken. Alleen Daves constante aanwezigheid aan mijn zijde hield me met beide benen op de grond. Pas toen we die avond alleen op onze hotelkamer waren, liet ik eindelijk de tranen stromen. “Ik kan niet geloven dat ze dat gedaan heeft,” riep ik. “Het is zo’n kleinigheid, maar het voelt enorm.” Dave trok me dicht tegen zich aan, zijn armen stevig om me heen. “Het is niet niks. Het was jouw prestatie… en zij heeft het gestolen.” “Waarom doet ze dit soort dingen?” “Mama heeft zichzelf altijd gedefinieerd aan de hand van hoe anderen haar zien. Ze kan mensen die dat niet doen niet begrijpen.” Hij veegde een traan van mijn wang. “Maar dat is wat ik zo leuk aan je vind. Je geeft niets om uiterlijk. Je geeft om de werkelijkheid.” “Ik wilde gewoon een dag zonder haar drama.” “Ik weet het. Maar weet je nog wat ik zei? Ze gaat er spijt van krijgen. Want karma bestaat echt.” *** De dag na de bruiloft ging mijn telefoon. Christines naam flitste op het scherm. Ik overwoog om het op voicemail te zetten, maar besloot de grotere persoon te zijn. “Hallo, Christine.” “Alice. Ik heb je hulp nodig.” Ik ging rechter zitten. “Wat is er?” Mevrouw Wilson belde me vanochtend. Ze organiseert volgende week dat liefdadigheidsgala en wil een taart op maat bestellen. Bij mij. Ze was zo onder de indruk van… van de bruidstaart. Ik zei niets en liet de stilte tussen ons voortduren. “Alice?” vroeg Christine. “Ben je daar?” “Ik ben hier… ik probeer alleen maar te begrijpen waarom je me hierover belt.” “Ik heb… ik heb het recept nodig. En instructies voor die bloemendingetjes.” “De spuittechniek? Grappig, ik dacht dat jij de taart had gemaakt.” “Kijk, misschien was het meer een… gezamenlijke inspanning.” “Een gezamenlijke inspanning?” lachte ik. “Wanneer hebben we precies samengewerkt, Christine? Was dat terwijl ik wekenlang recepten aan het testen was? Of tijdens de uren die ik besteedde aan het leren hoe ik de lagen goed moest stapelen? Of misschien toen ik tot twee uur ’s nachts de avond voor mijn bruiloft opbleef om de puntjes op de i te zetten?” “Alice—” “Laat me weten wanneer de bestellingen klaar zijn. Ik stuur de gasten jouw kant op.” Ik hing op en Dave vond me in de keuken, starend naar mijn telefoon. “Je moeder heeft net gebeld. Het lijkt erop dat ze een taart moet maken voor het Wilson-liefdadigheidsgala.” Alleen ter illustratie Daves ogen werden groot en barstte in lachen uit. “O mijn god! Wat zei je?” “Ik heb haar gezegd dat ze me moest laten weten wanneer de bestellingen klaar waren!” Hij trok me in zijn armen. “Heb ik je onlangs verteld dat ik met de meest fantastische vrouw ter wereld ben getrouwd?” Aan het eind van de week was Christines leugen volledig ontkracht. Omdat ze geen nieuwe taart kon maken, moest ze toegeven dat ze die van ons niet had gemaakt, en mevrouw Wilson belde me rechtstreeks. “Ik begrijp dat jij de echte bakker bent, Alice. Ik zou je graag inhuren voor ons gala.” De ene taart leidde tot de andere, en toen nog een. Binnen een paar maanden had ik een klein maar groeiend bijbaantje: ik maakte taarten op maat voor evenementen in de stad. *** Toen Thanksgiving aanbrak, verzamelden we ons bij Daves ouders. Na het eten gaf Christine me in stilte een gekochte taart. “Ik heb dit gekocht op Riverside Market. Ik dacht dat ik er niet over moest liegen.” Ik nam de taart met een knikje aan. Het was niet echt een verontschuldiging, maar het was iets. Later, terwijl er gasten in de woonkamer zaten, zette Jim mij in het nauw bij de open haard. Weet je, in de 40 jaar dat we getrouwd zijn, heb ik Christine nog nooit horen toegeven dat ze ergens ongelijk in had. Ik keek door de kamer en zag dat mijn schoonmoeder Dave oude familiefoto’s liet zien. “Misschien zijn er dingen die het waard zijn om eerlijk over te zijn!” Jim glimlachte. “Je bent goed voor dit gezin, Alice. Laat niemand je iets anders wijsmaken.” Toen we die avond naar huis reden, pakte Dave mijn hand. “Mijn neef Sam is net verloofd. Hij vroeg of je hun bruidstaart wilde maken.” Ik glimlachte en kneep in zijn vingers. “Graag.” “Ik zei hem dat je dat zou doen… want dat is wat je doet. Je creëert prachtige dingen met je handen en je hart… zonder er iets voor terug te verwachten.” Ik leunde achterover in mijn stoel en keek naar de bekende straten van onze buurt die in zicht kwamen. De waarheid was dat ik Christines goedkeuring of de bevestiging van wie dan ook niet nodig had. Ik had Dave, die in me geloofde. Ik had mijn handen, die in staat waren schoonheid te creëren. En ik had iets waardevols geleerd: sommige mensen zullen altijd proberen de eer op te strijken voor je harde werk. Maar uiteindelijk rijst de waarheid als een goedgebakken taart.

par

Mijn verloofde Dave en ik planden alles zelf voor onze bruiloft en weigerden geld van zijn rijke ouders. Toen ik zei dat ik mijn eigen bruidstaart zou bakken, spotte mijn schoonmoeder met me. Maar op de grote dag nam ze er in het bijzijn van iedereen de eer voor op. Ze stal mijn aandacht… maar … Lire plus

Negeer deze kleine rode vlekjes op uw arm niet – ze kunnen belangrijke waarschuwingssignalen zijn

par

mensen aan om medische hulp te zoeken als ze rode stippen op hun lichaam opmerken en de symptomen niet te negeren. ADVERTENTIE Schurft is een jeukende huiduitslag die wordt veroorzaakt door mijten die zich verspreiden door direct huidcontact. Vroegtijdige behandeling is cruciaal om verspreiding te stoppen. Iedereen kan er last van krijgen. Veelvoorkomende symptomen zijn … Lire plus

Middel van de oude dokter: amandelmelk met kruidnagel helpt in korte tijd bij 15 gezondheidsproblemen

par

In een tijd waarin apotheekplanken uitpuilen van de pillen en synthetische supplementen, komen enkele van de krachtigste genezende middelen voort uit eeuwenoude wijsheid. Een beproefd middel dat amandelmelk en kruidnagel combineert, maakt een stille comeback, en dat is geen verrassing. ADVERTENTIE Deze natuurlijke drank wordt al lang gewaardeerd door traditionele genezers vanwege zijn vermogen om … Lire plus

Ik betrapte mijn verloofde op knielen voor mijn moeder toen ik thuiskwam van mijn werk – ik bleef verborgen om te weten waarom

par

Een week voor onze bruiloft verdronk ik in de stress. Tussen werk, last-minute details en de planning had ik nauwelijks tijd om na te denken. Patrick en ik logeerden bij mijn ouders om geld te besparen voor de grote dag. Die middag vertrok ik vroeg van mijn werk, misselijk en misselijk. Ik reed de oprit … Lire plus

Grote fouten bij het gebruik van appelazijn

par

Zoek je een eenvoudige manier om je gezondheid en welzijn te bevorderen? Appelazijn (ACV) is misschien wel het antwoord waar je naar op zoek was! Dit geliefde natuurlijke middel biedt een scala aan potentiële voordelen, van een goede spijsvertering tot een gezondere huid. Laten we eens kijken hoe je dit krachtige elixer optimaal kunt benutten … Lire plus

Het verhaal van Amalie Jennings

par

Amalie Jennings, 30, wist maar al te goed hoe wreed de wereld kon zijn. Het grootste deel van haar leven worstelde ze met zelfhaat en voelde ze zich een buitenstaander vanwege haar lichaam. Maar alles veranderde toen ze de jongeman Sean ontmoette. “Ik ben altijd dik geweest, sinds ik twee jaar oud was,” legde Amalie … Lire plus

Melania Trump wakkert samenzwering aan bij inauguratie

par

De inauguratieceremonie van Trump eerder deze week werd door miljoenen mensen bekeken, niet alleen in Amerika maar over de hele wereld. Mensen stemden af om te zien hoe Donald Trump zijn ambt aanvaardde met First Lady Melania Trump aan zijn zijde. Terwijl hoge regeringsfunctionarissen, politici en verschillende beroemdheden zich in Washington D.C. verzamelden voor de … Lire plus

De kleine gaatjes in je nagelknipper hebben een slimme functie

par

Bijna iedereen is wel bekend met de nagelknipper – een klein maar essentieel hulpmiddel dat je in de meeste verzorgingssets vindt. De compacte en handige nagelknipper houdt de nagels netjes en handelbaar, een essentieel onderdeel van elke routine. Desondanks zien mensen vaak een aantal extra gebruiksmogelijkheden over het hoofd. Moderne nagelknippers zijn vaak uitgerust met … Lire plus