Wanneer een kind ziek wordt, vertrouwen ouders er vanzelfsprekend op dat zorgverleners de juiste diagnose stellen. Maar wat gebeurt er als dat vertrouwen wordt geschaad door een medische fout?
Dat overkwam een gezin in Noord-Frankrijk in 2013. Hun 2-jarige zoontje werd met buikpijn naar huis gestuurd met de diagnose gastro-enteritis. De volgende dag stierf hij aan een onopgemerkte complicatie.
Twaalf jaar na de tragedie verscheen de verantwoordelijke arts voor de rechter wegens onvrijwillige doodslag. Deze zaak roept een fundamentele vraag op: hoe kunnen we voorkomen dat dergelijke fouten opnieuw gebeuren?
Een verkeerde diagnose met fatale gevolgen
In de winter komen virusinfecties zoals maag-darmklachten vaak voor, vooral bij kinderen. Braken, diarree en buikpijn zijn veelvoorkomende symptomen, maar ze kunnen ook een ernstiger probleem maskeren.
Die dag gingen de ouders van het jongetje naar de eerste hulp in Armentières, omdat ze zich zorgen maakten over zijn toestand. Hij braakt voortdurend en klaagt over hevige buikpijn. Na een kort onderzoek stelde de dienstdoende kinderarts de diagnose van een eenvoudige gastro-enteritis, zonder dat er complicaties werden vermoed. Hij schrijft lichttherapie voor en laat het kind naar huis gaan.Maar een paar uur later sloeg de situatie om in een drama. Het kind overleed thuis aan de gevolgen van darmnecrose, wat met een nauwkeuriger diagnose voorkomen had kunnen worden.
Een zeldzame pathologie die door de dokter wordt genegeerd
Uit het onderzoek bleek dat het kind al sinds de geboorte last had van een spijsverteringsstoornis. Dit detail was weliswaar essentieel, maar tijdens zijn bezoek aan de eerste hulp werd hier geen rekening mee gehouden.
De autopsie bevestigde dat het kind stierf aan een hemorragische shock als gevolg van darmnecrose , een ernstige complicatie die onmiddellijke behandeling vereiste.
Deze casus benadrukt een terugkerend probleem op sommige spoedeisende hulpafdelingen: er wordt geen rekening gehouden met de medische voorgeschiedenis en er bestaat de neiging om snel een diagnose te stellen, zonder diepgaand onderzoek.
Een proces wegens onvrijwillige doodslag
Twaalf jaar na het incident werd de arts die het kind had onderzocht, berecht voor doodslag. In tranen gaf hij op de getuigenbank toe dat hij een fout had gemaakt en dat hij “niet de juiste beslissing had genomen”. Zijn collega’s wijzen erop dat het een kwestie van beoordeling was, een fout met helaas ernstige gevolgen.De officier van justitie vorderde vrijspraak van de arts, maar de definitieve beslissing viel pas op 5 februari. De meningen over deze zaak zijn verdeeld: sommigen vinden dat de fout een exemplarische straf verdient, terwijl anderen het een menselijke fout vinden.
Hoe kunnen dergelijke medische fouten worden vermeden?
Gezien deze tragedies kunnen verschillende maatregelen worden genomen om diagnostische fouten te verminderen:
Vermeld altijd de medische voorgeschiedenis: Wanneer ouders naar de eerste hulp gaan, moeten ze aandringen op de bestaande pathologieën van hun kind.
Onderschat ongebruikelijke symptomen niet: aanhoudend braken, hevige pijn en grote zwakte zijn reden om alarm te slaan en een second opinion door een arts te vragen.
Verbeter de spoedeisende hulp: bij acute buikpijn moeten aanvullende onderzoeken (echografie, bloedonderzoek) worden overwogen.
Het opleiden van artsen in zeldzame pathologieën: bepaalde ziekten, hoewel zeldzaam, moeten beter worden begrepen door medische professionals om diagnostische fouten met dramatische gevolgen te voorkomen.
Deze tragedie laat zien hoe een simpele diagnose onomkeerbare gevolgen kan hebben. Als ouder is het belangrijk om waakzaam te blijven en niet te aarzelen om bij twijfel aanvullend onderzoek aan te vragen.
