We hebben het allemaal wel eens gemerkt: na een paar minuten in het water rimpelen onze vingers en tenen als kleine rozijntjes. Dit ogenschijnlijk triviale fenomeen verbergt een veel geavanceerder mechanisme dan het lijkt. En nee, het komt niet alleen doordat de huid water opneemt…
Laten we eens duiken in de echte redenen voor dit verbazingwekkende fenomeen!
Nee, het komt niet alleen doordat de huid opzwelt
Lange tijd werd gedacht dat deze rimpels alleen ontstonden doordat de huid, bij contact met water, verzadigd raakte met vocht , waardoor er een zwelling ontstond, een beetje als een spons. In werkelijkheid is dit slechts een klein deel van de verklaring… en niet het belangrijkste.
Een goed georkestreerde neurologische reactie
Het is je autonome zenuwstelsel , dat onwillekeurige functies als ademhaling en spijsvertering aanstuurt, dat dit fenomeen aanstuurt.
Dit is wat er gebeurt:
Water stimuleert de zenuwen in de huid.
Deze zenuwen sturen een signaal naar de hersenen.
De hersenen zorgen voor vasoconstrictie : de kleine bloedvaten in de vingers trekken samen.
Gevolg: de huid verliest diep in de huid volume, waardoor er zichtbare holtes aan de oppervlakte ontstaan.
Opmerkelijk genoeg ontwikkelen zich bij mensen met zenuwbeschadigingen geen dergelijke plooien , hetgeen bewijst dat het niet om een eenvoudige chemische of mechanische reactie gaat.Een evolutionaire aanpassing tegen gladde oppervlakken
Wetenschappers geloven dat dit fenomeen een evolutionaire aanpassing is . Simpel gezegd: onze voorouders die beter natte voorwerpen konden vastpakken, hadden een grotere overlevingskans.
Waarom?
Omdat deze vouwen werken als de groeven in een band :
Ze kanaliseren het water.
Ze verbeteren de grip op natte oppervlakken.
Minder uitglijden bij het plukken van natte planten of bij het lopen over gladde rotsen. Slim toch?
Enkele verrassende feiten om te onthouden
Het duurt slechts 5 tot 10 minuten in water voordat de rimpels verschijnen.
Ze vormen zich sneller in warm water.
Ze kunnen ook op andere lichaamsdelen voorkomen, maar zijn het meest opvallend op de vingers en tenen.
In de geneeskunde wordt dit verschijnsel gebruikt als screeningstest voor bepaalde zenuwaandoeningen.
